Zima nadchodzi

Zima nadchodzi

„Nadchodzi zima” – ostrzegł 22 listopada przedstawiciel Norwegii na posiedzeniu Światowej Organizacji Handlu (WTO).

Wielostronny system handlowy nadzorowany przez WTO od 1995 r. wkrótce ulegnie zamrożeniu.

10 grudnia dwóch sędziów organu apelacyjnego, który rozpatruje odwołania w sporach handlowych i zatwierdza sankcje wobec osób łamiących przepisy, przejdzie na emeryturę a amerykańska blokada nowych nominacji oznacza, że ​​nie zostaną one zastąpione.

Ponieważ pozostanie tylko jeden sędzia, nie będzie już w stanie rozpatrywać nowych spraw. WTO stanowi podstawę 96% światowego handlu. Według ostatnich szacunków członkostwo w WTO, czyli Układzie Ogólnym w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT), jego poprzedniku, zwiększyło wymianę handlową między członkami o 171%.

Kiedy iPhone’y przewożą się z Chin do Ameryki lub butelki szkockiej whisky z Unii Europejskiej do Indii, to zasady WTO utrzymują bariery taryfowe i pozataryfowe na niskim poziomie oraz dają firmom pewność niezbędną do planowania i inwestowania.

System ma się samowzmacniać. W większości kraje przestrzegają zasad WTO.

Jeśli jednak ktoś uważa, że ​​inny dopuścił się naruszenia, zamiast wszczynać spór handlowy jeden na jednego, może złożyć formalny spór.

Jeżeli orzeczenie WTO nie podoba się którejkolwiek ze stron, może się ona odwołać. Orzeczenia organu apelacyjnego są dotkliwe. Jeżeli przegrany nie dostosuje swoich zasad handlowych do zgodności, zwycięzca może nałożyć cła do kwoty, jaką według sędziów będzie kosztowało złamanie zasad.

To właśnie ta kara przede wszystkim odstrasza od łamania przepisów. Nic dziwnego, że prezydent Donald Trump wyeliminował tych zagranicznych arbitrów, biorąc pod uwagę jego ogólną niechęć do zasad uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym.

12 listopada oświadczył, że jest „bardzo niepewny” w sprawie WTO. Problemy są jednak znacznie głębsze niż niechęć do instytucji wielostronnych. Wynikają z załamania zaufania do sposobu, w jaki powinno działać prawo międzynarodowe, oraz z bardziej ogólnej porażki ramienia negocjacyjnego WTO.

Gdyby Amerykanie poczuli, że mogą wynegocjować swoje skargi, niechęć do organu apelacyjnego mogłaby nie narastać. Jednak przy tak wielu członkach niechętnych liberalize, w tym mniejsze kraje obawiające się otwarcia na Chiny, było to niemożliwe.